دیروز تعدادی از دختران ایرانی که تنها و تنها در طلب ابتدایی ترین حق خود رفته بودند مقابل استادیوم آزادی و یا بهتر است بگویم « بدون آزادی » تا تیم ملی کشورمان را تشویق کنند، بجای دیدن فوتبال به تماشای لگد پرانی های نیروی انتظامی نشستند !
عکس بالا گویای همه چیز است ، نمی دانم این « جناب سرهنگ علی بابایی » شب که به خانه می رود اگر بچه هایش و احیانا دخترش از او بپرسد : بابا استادیوم بودی بازی چطور بود ؟ چه جوابی دارد که به فرزندانش بگوید؟و اگر خانواده سرهنگ بابایی این عکس را ببینند آیا هنوز فکر می کنند « علی آقا »پلیس است ؟
براستی این دخترکان چه چیزی می خواستند که خبرگزاری ایرنا آنها را مزاحم علاقه مندان فوتبال خوانده ؟ اصلا چه کسی گفته است که این علاقه مندان باید مرد باشند ؟
دیروز استادیوم شاهد بزرگترین بازی بود اما نه در زمین چمن که درزمین آفساید !
بزرگترین بازی برای احقاق حق زنان شروع شده . حالا بگذار آن سرهنگ به گفته خودش به کارش که دروغ گفتن است ادامه دهد . بازی شروع شده و توپ در زمین زنان ماست .....
همه می دانند بازی شروع شده است
همه می دانند داور دروغ می گوید و به نفع می گیرد ، همه می دانند ...
در همین رابطه :
_ برش هایی از یک استادیوم صد هزار پسری - فرناز سیفی
_ گزارش لحظه به لحظه حضور زنان در استادیوم - فهیمه خضر حیدری
_ عکس یکی از ماموران متعهد جلوی ورزشگاه در حال جفتک انداختن به سمت یکی از دخترها - یلدا معیری
_ گزارشی از یک حضور شکست خورده گیسو فغفوری
_ استادیوم بی آزادی حمیدرضا علاقهبند
_ حق من، سهم زن؟ مریم مهتدی
_ …امروز هم نیز بگذرد - صبا شادور
_ حس مرموز استادیومی! تقدیم به جناب سرهنگی که کارش دروغ گفتن است. - پرستو دوکوهکی
_ عکس مربوط به این تجمع، آسوشیتدپرس - حسن سربخشیان + یک عکس دیگر
_ تلاش دختران جوان برای ورود به ورزشگاه آزادی و تماشای بازی ایران-کاستاریکا - عکس ها از منصور نصیری
_ افسوس… - الپر
|
